Het is voor onze school een uitdaging om samen met en voor alle kinderen te werken, ongeacht hun sociale, culturele en levensbeschouwelijke achtergrond.
Alle aspecten van de menselijke ontplooiing willen wij aan bod laten komen.  De intellectuele, morele, sociale, religieuze, esthetische en sportieve vorming dragen daartoe bij.  Heel dikwijls wordt dit samengevat met : « de zorg voor hoofd, handen en hart ».  Om deze doelstellingen te bereiken, hechten wij veel belang aan het interactieproces tussen opvoeders-leraars en kinderen. Dit veronderstelt echter dat het kind over bepaalde competenties beschikt en dat zowel de ouders, de leerkrachten als de andere verantwoordelijken van de school samenwerken en betrokken zijn met het schoolleven. Zowel de ouders als de leerkrachten moeten zich bewust zijn dat ze samen verantwoordelijk zijn voor dit leerproces (= gedeelde verantwoordelijkheid). Wanneer hieraan voldaan wordt, is het mogelijk dat kinderen opgroeien in een persoonlijke, vertrouwelijke relatie met de volwassenen op school.  Ons opvoedingsproject nodigt de opvoeders-leraars ook uit discreet getuigenis af te leggen van de christelijke waarden.

ONZE SCHOOL WIL KINDEREN LEREN LEREN.

We streven een zo dynamisch mogelijke ontplooiing van de hele persoon na.  We ontwikkelen de zin voor wat waardevol is in het leven.  Onderwijzen begint bij het wekken van belangstelling voor de realiteit.  Veel weten mag zijn belang hebben : daarnaast moeten inzicht en vermogen om te redeneren en te oordelen optimaal opgeroepen en gestuurd worden.

Het kind moet de beste opleiding krijgen om later zo deskundig mogelijk zijn bijdrage te leveren aan een op menselijkheid bedachte samenleving.  Kwaliteitsonderwijs en –opvoeding onderscheiden zich in het vermogen om het beste uit iedereen te halen.

Om dat te bereiken wordt van de opvoeder-leraar verondersteld dat hij een didactiek van het leren ontwikkelt, permanent aandacht heeft voor het totale kind.  Het is onze overtuiging dat in een klimaat van aanmoediging de weg naar zelfstandig werken en leren meest kans op slagen heeft.

ONZE SCHOOL WIL JONGE MENSEN LEREN LEVEN.

Het opvoedingsklimaat dat wij voor ogen hebben, waar nabijheid de stempel draagt van hartelijkheid en geloof in elkaar, wordt mogelijk gemaakt door het teamwerk van directie, opvoeders-leraars, ouders en leerlingen.

De kinderen leren ‘samen-leven’, leren rekening houden met anderen is op onze school niet ondergeschikt aan het bijbrengen van cognitieve vaardigheden. 

Wij willen opvoeden tot vrij harmonieuze, relatiebekwame personen die zich verantwoordelijk weten voor medemens en omgeving. 

Ook leren wij hen over de muren van de eigen cultuur te kijken.  Een interculturele dialoog brengt enerzijds respect voort voor het anderszijn en anderzijds leidt het tot een beter begrijpen van de eigen waarden.

We proberen hen ook een andere benadering van de werkelijkheid bij te brengen : bron van stille verwondering, diepe dankbaarheid, vreugdevol genieten en schroomvol respect voor de volle werkelijkheid.  De scheppende verbeelding en schoonheidsbeleving krijgen aldus een kans.

Doorheen alle beschreven aspecten van ons project willen wij de Geest van Jezus Christus laten stralen.

Wij verkondigen Hem niet alleen in het godsdienstonderricht maar in het voor- en meeleven van zoveel mogelijk opvoeders-leraars.  Wij hopen dat zijn Geest merkbaar is in een pastoraal die zowel het leer- als het leefproces omvat.  Het vieren van die levenshouding in eigentijdse symbolen en rituelen, op het ritme van het kerkelijk jaar, lijkt ons onontbeerlijk.

Zoals Andreas, de moedige, iemand was die leefde vanuit de binnenkant, met open ogen, vol attenties, met aandacht voor noden en gaven van anderen …

Ik droom een droom van een school.

Een school waar het op mensen aankomt.

Waar punten, ambitie en naijver verdrongen worden

door goedheid en menselijkheid.

Ik droom een droom van een school.

Een school waar het kind centraal staat.

Waar men met eerbied en respect

het vallen en opstaan van ieder kind begeleidt en steunt.

Een school waar gezag mens-zijn en niet baas-spelen betekent.

Ik droom van een school.

Een school waar men niet oordeelt en veroordeelt,

maar waar, zoals Jezus deed, ieder mens,

ook met zijn fouten en moeilijkheden,

benadert wordt met enorm veel schroom en zachtheid.

Waar met meedogen wordt geluisterd

naar het soms moeilijke verhaal van leerling of collega of ouder.

Waar leerkrachten steunpilaren zijn

voor hen die gekwetst en eenzaam zoeken

naar wat genegenheid en geborgenheid.

Ik droom een droom van een school.

Waar het niet gaat om een vak, maar om de mens.

Waar kwaliteit het haalt op kwantiteit.

Waar ook minder begaafde leerlingen

tijd en waardering krijgen voor hun inzet.

Ik droom een droom van een school.

Waar leerlingen, leerkrachten, ouders en directeur

in volle vertrouwen met elkaar omgaan.

Waar je jezelf kunt zijn, als leerling, als ouder

als leerkracht of als directeur.

Waar alle mensen met hun eigen begaafdheden

en tekortkomingen bestaansrecht hebben.

Waar jonge mensen vol levenslust en nieuwe plannen

samen werken met oudere mensen

en openstaan voor hun levenswijsheid en ervaring.

Ik droom een droom van een school.

Droom je mee ?